Qırımtatar Resurs Merkeziniñ İdare Reisi ve Qırımtatar Milliy Meclisiniñ azası Eskender Bariyev “Radio Kultura” intervyüsında anasınıñ, qartanasınıñ ve başqa soy-soplarınıñ 1944 senesi tamır qırımtatar halqınıñ sürgünligi vaqtında yaşayışı aqqında tarif etti.
O, anasınıñ tek altı yaşında olğanda sürgün etilgenini ve yük vagonlarındaki yolunıñ hatırası ömürlik bir travma olaraq qalğanını hatırlay.
O, olarnı şu ayvan içün vagonlarında alıp ketirgenlerini hatırlay edi. Ve erılğannı körgende, çoq adam toplaşqanında, ayaqyolğa barmağa imkânı olmağanda – er şey oña sürgünlik aqqında hatırlata”, – QRM-niñ İdare Reisi dep paylaştı.
Eskender Bariyev sürgünlik vaqtında insanlıqsız şarait, suv qıtlığı ve yolda insanlarnıñ ölümi aqqında aytqan:
Vagonlarda ava yetmegende balalarnı yuqarı köterip nefes almağa bere ediler.
Toqtatuv vaqtında vagonğa qaytırmağa yetiştirmegenlerni yerinde atıp oldürip ola ediler.
Bundan ğayrı, o, sürgün etilgenlerniñ Özbekistanğa kelgenini hatırladı, anda insanlar yaşamaq içün kirli suv içmege mecbur ediler.
Subette ayırılğan qorantalar, balalar evlerine berilgen ve adları deñiştirilgen balalar, sürgünlikten soñ tuvğanlarınıñ çoq yıllıq qıdıruvı aqqında aytıldı.
“Misal olaraq, babamnıñ qardaşı cenkten soñ Zaporijjâda qaldı, çünki oña: Qırımğa qaytsa, sürgün etilecek, dep ayttılar. O anda qaldı, amma 15-20 yıl devamında qızlarını qıdıra edi”, – uquq qorçalayıcısı dep qoştı.
Sürgünlik faciası qırımtatar halqı içinde nesilden nesilge taşığan teren acını qaldırdı – Eskender Bariyev qayd etti.